Τα μανιτάρια γενικώς στην Κρήτη λέγονται ωμανίτες, προς τα Χανιά λέγονται μανίτες και προς την ανατολική Κρήτη αμανίτοι πιθανόν να περιγράφονται και με άλλα ονόματα. 

Στην Ευρύτερη περιοχή του Ρεθύμνου ο πιο δημοφιλής ωμανίτης είναι ο Αρτικήτης. Το όνομα του οφείλεται στον άρτηκα, όπως λέγεται το φυτό του οποίου φύεται στη ρίζα του.

Στα ορεινά στις νότιες περιοχές ευδοκιμεί ο Αγκαθίτης που πολλοί τον θεωρούν το πιο νόστιμο εδώδιμο μανιτάρι. Σε πολλά χωριά τους συναντάμε και ως Δρουβαλίτες, κουμαρίτες, πρινίτες, αιματίτες, σε κάποια Δρυγίτες.

Η ονοματολογία και πάλι προκύπτει απο το βιότοπο που αναπτύσσονται.

Τα μανιτάρια είναι τροφή με χαμηλή περιεκτικότητα σε κορεσμένα λίπη και νάτριο, μειωμένης θερμιδικής αξίας, εφόσον τα 100 γρ. αποδίδουν περίπου 22 θερμίδες, ικανοποιητική πηγή βιταμινών C και D, σιδήρου, ψευδαργύρου, φωσφόρου, καλίου, χαλκού και σεληνίου, ενώ περιέχουν ακόμη βιταμίνες του συμπλέγματος Β, ριβοφλαβίνη, νιασίνη και παντοθενικό οξύ.

Αποτελούν την ιδανική συνοδεία για την κρητική ρακή και έχουν την πρώτη θέση στο κρητικό τραπέζι, προσοχή μόνο στην κατανάλωση τους.

Γιατί κάποια από αυτά τρώγονται μόνο μια φορά καθώς είναι 100% θανατηφόρα. Προσοχή λοιπόν, δεν μαζεύουμε μόνοι μας ποτέ, καλύτερα να το κάνει κάποιος που τα γνωρίζει καλα…

Τα δε δηλητηριώδη λέγονται στα μέρη μου Ψακουλίτες, Κοπρίτες σε άλλες περιοχές Φαρμακίτες, επίσης τους έχω ακόυσει και Προκοπίτες.