Πίνω κρασί γελώ γλεντώ και τραγουδώ τση ζήσης...
Γιατί είδα όνειρα γλυκά να γίνονται αναμνήσεις...

Το κρασί είναι μέρος της κουλτούρας των ανθρώπων της Κρήτης. Δεν πίνουν ποτέ μόνοι τους, είναι στοιχείο συντροφικότητας και κοινωνικής σχέσης. Πίνουν στην παρέα, γελούν και κουβεντιάζουν. Το κρασί δίνει παρηγοριά στον κάθε καημό, και σε κάθε χαρά, χαρίζει κέφι και γέλιο. Θεωρείται ακόμα σαν κέντρισμα για έμπνευση, για χορό, για συζήτηση, για έρωτα ή ακόμα και για πόλεμο. Επίσης, εξουδετερώνει την ντροπή, δυναμώνει το θάρρος και την αποφασιστικότητα σε άτολμους και αναποφάσιστους ανθρώπους στον έρωτα. Το κρασί και η τσικουδιά, είναι το πρώτο δείγμα αγάπης και φιλοξενίας του σπιτονοικοκύρη.

Η περιοχή της Κρήτης από την Mινωική ήδη περίοδο αναδεικνύεται σε µια από τις πλέον σηµαντικές οινοπαραγωγικές περιοχές µε εξαιρετικής ποιότητας κρασιά από φηµισµένες ποικιλίες οινοστάφυλων. Σύμφωνα με τη μυθολογία μας το κρασί είναι δώρο ενός μεγάλου θεού, του Διόνυσου. Είναι ο θεός της χαράς, της ζωής και της παρέας. Και η μυθολογία μας λέει πως αγαπημένη του συντρόφισσα ήταν η κόρη του Μίνωα, του μυθικού βασιλιά της Κρήτης, η Αριάδνη. Είναι, ίσως, οι ρίζες μιας ιστορίας που κανείς δεν ξέρει από πότε αρχίζει.

Δεν είναι περίεργο λοιπόν, που η Κρήτη διαθέτει µια οινική παράδοση 4000 χρόνων. Το βεβαιώνουν οι αρχαιολογικές ανακαλύψεις όπως το πατητήρι στο Βαθύπετρο, που είναι το πιο παλιό πατητήρι στον κόσµο.

Πραγµατικά, η τοπική οινοπαραγωγή γνώρισε περιόδους µεγάλης εµπορικής άνθησης. Σηµαντικότεροι σταθµοί στη µεγάλη ιστορική διαδροµή της υπήρξαν η περίοδος ανάµεσα στον 1ο και 2ο αιώνα µ.Χ, εποχή κατά την οποία τα Κρητικά κρασιά σφραγισµένα µέσα σε περίτεχνους αµφορείς ταξίδευαν σε ολόκληρη τη Μεσόγειο και η περίοδος της Βενετσιάνικης κυριαρχίας στο νησί (12ος-16ος αιώνας) τότε που το κρητικό κρασί έφθασε στο ζενίθ της φήµης του µ' ένα γλυκό τύπο, τον Μαλβαζία οίνο.

Ο κρητικός αµπελώνας, ο πιο παραδοσιακός αµπελώνας της Ευρώπης ξεκινά από ένα υψόµετρο 600 περίπου µέτρων και ξεδιπλώνεται κατηφορίζοντας µέχρι τη θάλασσα, άναρχα στο τελείως ανοµοιόµορφο τοπίο, ακολουθώντας το στην αδιάκοπη εναλλαγή των λόφων και των κοιλάδων του, που ξαφνιάζει και γοητεύει τον επισκέπτη.

Ο ήπιος και χωρίς ακρότητες χειµώνας και το θερµό και ξηρό καλοκαίρι της Κρήτης, µε την απλόχερη ηλιοφάνεια και τη δροσιά από τα Βοριαδάκια του Κρητικού Πελάγους, εξασφαλίζουν ένα άνετο βλαστικό κύκλο χωρίς εκπλήξεις και ιδιαίτερα προβλήµατα.

Το φυσικό αυτό περιβάλλον µαζί µε τις ντόπιες ποικιλίες σταφυλιών, συνταιριασµένα σε µια πανάρχαια αρµονική συνύπαρξη προικίζουν την περιοχή µε πολλά και ποικίλα οικοσυστήµατα, στα οποία οι συνθήκες για την αµπελοκαλλιέργεια είναι ιδανικές.

Πλήθος γιατροί όλων που εποχών της αρχαιότητας θεωρούσε το κρασί της Κρήτης γιατρικό, πού θεραπεύει αρρώστιες και χαρίζει στους πότες δυνάμεις, ζωή και μακροβιότητα. Και το σπουδαίο είναι ότι έρχεται, μετά από πολλές εκατοντάδες χρόνια, σήμερα η προχωρημένη πια Επιστήμη, η σύγχρονη έρευνα να επιβεβαιώσει όσα οι γιατροί της αρχαιότητας εγνώριζαν, για τις μοναδικές ευεργετικές επιδράσεις του κρητικού κρασιού στην υγεία του ανθρώπου.

Σήµερα, η παραδοχή της κρητικής δίαιτας ως ιδανικό πρότυπο υγιεινής διατροφής συνέβαλλε στην αναγνώριση της θετικής επίδρασης και του κρητικού οίνου στην υγεία, στα πλαίσια της µέτριας κατανάλωσης. Τελευταίες έρευνες ανάφεραν την πληθώρα των συστατικών του κρασιού που δρουν ως αντιοξειδωτικά στον ανθρώπινο οργανισµό.