Στην Κρήτη ένα από τα έθιμα που κυριαρχεί είναι αυτό της «κουράς των προβάτων». Το ξαλάφρωμα δηλαδη των προβάτων από το τρίχωμα τους για να μην υποφέρουν από την καλοκαιρινή ζέστη, καθώς και να διατηρούνται καθαρά χωρίς κόπρανα και εστίες μικροβίων επάνω τους.

Οι κουρές στην Κρήτη δεν κάνουν διαχωρισμούς μεταξύ ηλικιών, αφορά μόνο σε άντρες όλων των ηλικιών, ακόμα και αγοριών του δημοτικού σχολείου. Έτσι συμβάλλει στην διατήρηση της παράδοσης και της Κρητικής φυσιογνωμίας.

Παλαιότερα οι κτηνοτρόφοι περίμεναν με ανυπομονησία για να κουρέψουν τα πρόβατα τους . Το μαλλί το χρησιμοποιούσαν για να φτιάχνουν τα ενδύματα τους, οι γυναίκες για την προίκα των κοριτσιών τους.

Λόγω της δυσκολίας ο κάθε κτηνοτρόφος προσκαλεί φίλους και συγγενείς να τον βοηθήσουν, με αντάλλαγμα ένα πλούσιο φαγοπότι και το μαλλί από το πρόβατο. Αρκετα σημαντικό δώρο ειδικά για όσους δεν είχαν πρόβατα και έπρεπε να εξασφαλίσουν το απαραίτητο μαλλί για την οικογένεια τους. Είναι μια δύσκολη διαδικασία, που απαιτεί πολλά χέρια και καλή τεχνική.

Μπορεί σήμερα η κουρά να γίνεται με τον ίδιο τρόπο όπως στο παρελθόν, με τη διαφορά ότι τα μαλλιά δεν πιάνουν τίποτα στο εμπόριο και οι κτηνοτρόφοι τα πετάνε, όμως συμβάλλει αποφασιστικά στη συναδέλφωση και τη φιλία μεταξύ των κατοίκων των χωριών.

Αυτές οι σχέσεις που δεν περνούν μέσα από την προσδοκία οικονομικών ανταλλαγμάτων, είναι συνηθισμένες στην Κρήτη και δένουν τους ανθρώπους μεταξύ τους.

Όλοι οι κτηνοτρόφοι, όχι μόνο της Ελλάδας αλλά και του υπόλοιπου κόσμου, θεωρούν την κουρά των προβάτων μπελαλίδικη και κουραστική δουλειά. Στην κεντρική Ευρώπη έχει ξεχαστεί ολότελα η τέχνη της κουράς και καλούν ειδικούς από την Αυστραλία να την αναλάβουν.

Στην ηπειρωτική Ελλάδα αναθέτουν την κουρά σε μετανάστες και έχουν ξεθωριάσει τα έθιμα που συνδέονται με αυτή. Στην Κρήτη όμως τη θεωρούν τελετουργική διαδικασία και τη διαφυλάσσουν ως κόρη οφθαλμού.