Το δάσος του Ρούβα βρίσκεται στο Νοτιοανατολικό τμήμα της οροσειράς του Ψηλορείτη και αποτελεί το σημαντικότερο από τα ελάχιστα φυσικά δασικά οικοσυστήματα που έχουν απομείνει στο Νομό Ηρακλείου με τεράστια οικολογική και αισθητική αξία. Συμπεριλαμβάνεται στον κατάλογο "ΦΥΣΗ 2000" (NATURA 2000 όρος Ίδη), από το 2001 έχει χαρακτηριστεί ένα μεγάλο μέρος του (80%) Καταφύγιο Άγριας Ζωής.

Η περιοχή έχει έντονο ανάγλυφο, κάτι που δημιουργεί ιδιαίτερα μικροπεριβάλλοντα σε όλο το δάσος. Χαρακτηρίζεται από ποικιλομορφία τοπίων, υψηλή βιοποικιλότητα, παρουσία πολλών ενδημικών ειδών ζώων και φυτών της Κρήτης και της Ελλάδας, σπάνιες φυτικές διαπλάσεις, σπάνια και απειλούμενα είδη.

Κυρίαρχο είδος του δάσους είναι ο πρίνος (Quercus coccifera). Στο δάσος του Ρούβα βρίσκεται η μεγαλύτερη συστάδα πρίνων της Ευρώπης. Ακόμα συναντούμε στο δάσος τα Σφεντάμια (Acer sempervirens), τα οποία στα τέλη του Φθινοπώρου και το χειμώνα δίνουν εντυπωσιακά χρώματα. Στις υγρές ρεματιές του δάσους θα δούμε πανύψηλα πλατάνια (Platanus oriendalis) συγγενές είδος του οποίου είναι το αειθαλές είδος (cretica) που βρίσκεται στη Γόρτυνα.

Υπάρχουν ακόμα κυπαρίσσια (Cupressus sempervirens), πεύκα (Pinus brutia) και αζιλάκοι (Quercus ilex).
Ψηλά στο Διπλόρι βρίσκεται το ανέγνωρο (Zelkova abelicea) προστατευόμενο και ενδημικό είδος της Κρήτης.
Ακόμα στο δάσος συναντούμε το κρητικό κεφαλάνθηρα (Cephalanhera cucullata) ενδημική ορχιδέα της Κρήτης και απειλούμενο είδος.
Θα συναντήσουμε ακόμα ψηλά στο βουνό τσάι του βουνού ή μαλοτήρα (Sideritis syriaca) και πανέμορφα κυκλάμινα (Cyclamen creticum).

Πολλά ζώα ζουν στο δάσος όπως το ζώο «φάντασμα» ο Κρητικός αγριόγατος (Felis silvestris) ενδημικό της Κρήτης, ο άρκαλος ή ασβός (Meles meles) με τις πολυδαίδαλες τρύπες που σκάβει, η ζουρίδα (Martes foina) που παλιότερα την κυνηγούσαν για το δέρμα της, η Καλογιαννού (Mustela nivalis) και ο λαγός (Lepus europaeus) του οποίου ανηλεής διώκτης είναι ο Κρητικός ιχνηλάτης, ενώ αν είστε ιδιαίτερα παρατηρητικοί μπορεί να δείτε να τον Μυοξό (Ποντικοσκίουρος - Glis Glis Argenteus).
Στους φρυγανότοπους θα συναντήσουμε τον αγκαθοποντικό (Acomys minys), την μυγαλή (Crocidura zimermani), το ακίνδυνο λιακόνι (Chalcides ecellatus) και πολλά άλλα ζώα, ανάμεσα τους και ο βάτραχος (Rana tiribunda) με την χελώνα (Χελώνα η ελληνική).

Το δάσος ακόμα είναι πολύ σημαντικό για την ορνιθοπανίδα ιδιαίτερα των αρπακτικών. Θα συναντήσουμε σμήνη από σκάρες (Gyps fulvus), η κάποιο μοναχικό γυπαετό ή κοκαλά (Gypaetus barbatus), η ακόμα και καμιά Βιτσίλα (Αquila chrysaetos).

Ψηλά στον ουρανό θα δούμε τα λαγουδογέρακα (Buteo- buteo) να ψάχνουν τη λεία τους, ενώ οι πέρδικες (Alectoris graeca), δίνουν μελωδικό τόνο στην ατμόσφαιρα. Σπάνιο πουλί ο Πετροκοτσιφός ή γαλαζοκότσυφας (Monticola solitarius), ενώ οι σπίνοι (Fringilla oelebs) και τα συγαρδέλια ή καρδερίνες (Carduelis carduelis), γεμίζουν μελωδικές νότες την ατμόσφαιρα.

Το χειμώνα ίσως ξεφωλιάσουμε καμιά μπεκάτσα ή σκαλόρθα (Scolopax rusticola), ενώ οι μέλισσες (Apis meIIifera) και οι πολύχρωμες πεταλούδες χρωματίζουν την ατμόσφαιρα και δίνουν συνέχεια στη ζωή των φυτών.